Haftalık planın amacı her saati işaretlemek değil, kapasiteni gerçekçi görmektir. Pazartesi sabahı on büyük hedef yazıp cuma günü hiçbirini bitirememek motivasyon sorunu olmayabilir; plan gerçek takvime sığmıyor olabilir.
Önce sabit toplantıları, teslimleri ve kişisel sınırlarını takvime koy. Sonra bu hafta gerçekten bitmesi gereken en fazla üç çıktıyı yaz. “Excel öğrenmek” gibi açık uçlu hedef yerine “örnek bir veriyle özet tablo kurup sonucunu anlatmak” gibi görülebilir bir sonuç seç.
Öğrenmeye yer aç
Öğrenme saatini kalan zamanlara bırakma. Haftaya küçük ve korunabilir iki blok ekle. Her bloğun başında ne yapacağını belirle: 20 dakika okumak, 30 dakika uygulamak, 10 dakika not çıkarmak gibi. Yoğun hafta gelirse hedefi küçült; tamamen bırakmak zorunda değilsin.
Beklenmedik işler için boşluk bırak. Planın her saati doluysa tek bir acil talep bütün haftayı bozar. Gerçek kapasiteni görmek için son iki haftanın nasıl geçtiğine bak; ideal takvim yerine yaşanan takvimi kullan.
Cuma günü beş dakika değerlendir
Hangi çıktı bitti, hangisi sürüklendi, neden? Bir işi bitirmediysen aynı görevi otomatik olarak sonraki haftaya taşıma. Hala önemli mi, küçültülebilir mi, başkasının kararını mı bekliyor? Bu kısa gözden geçirme sonraki planı daha gerçekçi kılar.
Zaman bloklarının nasıl çalıştığını görmek için timeboxing yazısını inceleyebilirsin. Sonraki haftaya üç çıktı ve iki öğrenme bloğuyla başla; hafta sonunda planın değil, gerçekleşen işin ne söylediğine bak.
Gelişim hedeflerini kariyer planına bağlamak için kursu incele.
