“Müşterileri analiz edelim” bir görev gibi görünür ama sınırı yoktur. Hangi müşteri, hangi dönem, hangi karar? Bunları söylemeden hazırlanan rapor çok şey gösterebilir, az şey değiştirebilir. İyi bir iş sorusu veriye değil, verilecek karara bağlanır.
Önce karar sahibini bul. “Bu çalışmanın sonucunda neyi seçebiliriz?” diye sor. Ardından kapsamı daralt: ürün, kullanıcı grubu, ülke veya dönem. Son olarak hangi değişimin anlamlı sayılacağını konuş.
Belirsiz talepten çalışılabilir soruya
“Kullanıcılar neden ayrılıyor?” yerine “Son dört haftada ilk kayıt adımını tamamlayan yeni kullanıcıların hangi adımda ayrıldığını ve bunun cihazlara göre değişip değişmediğini öğrenmek istiyoruz” de. Bu cümle sorunun tamamını çözmez ama nereden başlayacağını söyler.
Bir de yanlış varsayımı ayır: “Fiyat yüksek olduğu için ayrılıyorlar” sonuç değil, test edilecek hipotezdir. Alternatifleri yaz: form uzunluğu, teknik hata, beklenti uyumsuzluğu. Böylece tek bir açıklamaya erken bağlanmazsın.
Soruyu kontrol eden dört ölçüt
Karar belli mi? Kapsam belli mi? Ölçülebilir bir gözlem var mı? Cevap geldiğinde hangi adım değişecek? Dördüncü soruya cevap yoksa analiz istek listesini yeniden düşün. Bazen veri toplamadan önce kısa bir keşif görüşmesi daha değerli olabilir.
Soruyu kurduktan sonra olası nedenleri dallandırmak için problem ağacı kullanabilirsin. Bulguyu aktarırken Minto piramit prensibindeki gibi önce ana yanıtı söyle. Bugünkü bir analiz talebini tek cümleye indirerek başla.
İş problemlerini sistematik çözme pratiği için kursu incele.
