“Kullanıcıların yapay zeka asistanına ihtiyacı var” bir problem cümlesi değil, çözüm varsayımıdır. Kişi bugün ne yapmaya çalışıyor, nerede takılıyor ve bunun sonucu ne oluyor? Problem tanımı bu üç soruya dayanmalı.
Önce kullanıcıyı rol ve bağlamıyla tarif et. “Herkes” yerine “ilk işine başvuran ve birkaç ilana aynı hafta yetişmeye çalışan kişi” daha çalışılabilir. Ardından gözlenen davranışı yaz. En sonunda bunun zaman, hata veya karar üzerindeki etkisini anlat.
Örnek problem cümlesi
Varsayımsal bir örnek: “Birden fazla staj başvurusunu aynı anda yapan öğrenciler, ilan koşulları ve son tarihleri farklı yerlerde tuttuğu için hangi başvuruya döneceklerini karıştırıyor.” Bu cümle bir uygulama veya özellik dayatmaz. Çözümün basit bir tablo mu, hatırlatma mı, başka bir yöntem mi olacağı sonra araştırılır.
“Zaman kaybediyorlar” gibi etki ifadelerini mümkünse gerçek gözlemle destekle. Ölçüm yoksa etkiyi tahmin diye işaretle. Bir görüşmeden alınan söz ile birçok kişinin davranışını birbirine karıştırma.
Çözüm sızmış mı diye bak
Problem cümlesindeki “buton”, “otomasyon” veya “uygulama” kelimelerini geçici olarak çıkar. Cümle anlamlı kalıyorsa soruna yaklaşmışsındır. Kalmıyorsa çözümü tarif ediyor olabilirsin. Aynı işi farklı yolla yapan kişileri gözlemlemek, sınırı daha iyi gösterir.
İyi tanım, ekibin seçenek üretmesine alan açar. Sorunu karar vericilere aktarırken önce tek cümleyi söyle, sonra kanıt ve açık soruları göster. Bunun için Minto piramit prensibi iyi bir anlatım çerçevesi sunar.
İş ve ürün problemlerini uygulamalı çalışmak için kursu incele.
