“Kullanıcıların yapay zeka asistanına ihtiyacı var” bir problem cümlesi değil, çözüm varsayımıdır. Kişi bugün ne yapmaya çalışıyor, nerede takılıyor ve bunun sonucu ne oluyor? Problem tanımı bu üç soruya dayanmalı.
Önce kullanıcıyı rolü ve içinde bulunduğu durumla tarif edin. "Herkes" demek yerine "ilk işine başvuran ve aynı hafta birkaç ilana yetişmeye çalışan kişi" diyebilirsiniz. Ardından gözlemlediğiniz davranışı, son olarak da bunun zamana, hatalara veya kararlara etkisini yazın.
Örnek problem cümlesi
Şöyle bir durum hayal edin: Bir öğrenci aynı anda birkaç staj başvurusu yapıyor. İlan koşullarını ve son tarihleri farklı yerlerde tuttuğu için hangi başvuruyu takip edeceğini karıştırıyor. Bu anlatım, çözümü baştan dayatmıyor. Basit bir tablo mu, hatırlatma mı, yoksa başka bir yöntem mi işe yarar; bunu ayrıca araştırabilirsiniz.
"Zaman kaybediyorlar" gibi etki ifadelerini mümkün olduğunca gerçek gözlemlerle destekleyin. Ölçüm yoksa bunun bir tahmin olduğunu açıkça belirtin. Bir kişinin görüşünü herkesin davranışı gibi sunmayın.
Cümlede çözüm mü, problem mi var?
Problem cümlesindeki "buton", "otomasyon" veya "uygulama" gibi çözüm kelimelerini çıkarıp yeniden okuyun. Cümle hala anlamlıysa soruna yaklaşmışsınız demektir. Anlamını yitiriyorsa sorundan çok çözümü tarif ediyor olabilirsiniz. Aynı işi farklı biçimlerde yapan kişileri gözlemlemek, aradaki farkı görmenize yardımcı olur.

İyi bir tanım, ekibin seçenekleri değerlendirmesine alan açar. Sorunu karar vericilere aktarırken önce tek cümlelik tanımı, sonra dayanağınızı ve açık soruları paylaşın. Bunun için Minto piramit prensibinden yararlanabilirsiniz.
İş ve ürün problemlerini uygulamalı çalışmak için kursu incele.
